Antarctisch zee-ijs bereikt in 2026 het op twee na laagste maximum
NASA’s analyse van 12 oktober meldt een waarschijnlijk maximum van 17,59 miljoen km² op 14 september. De satellietkaart onderscheidt omvang van werkelijk met ijs bedekt oppervlak.
RockGeo-redactie · Gepubliceerd op
Datum van de gebeurtenis: 14-09-2026 · Datum van de bron: 12-10-2026
Bronnen geraadpleegd op 12-10-2026, 15:07 GMT
NASA Earth Observatory / Michala Garrison; NSIDC · NASA Media Usage Guidelines
NASA Earth Observatory publiceerde op 12 oktober 2026 een analyse van het jaarlijkse maximum van Antarctisch zee-ijs. Volgens NASA en NSIDC bereikte de omvang waarschijnlijk op 14 september 17,59 miljoen km², het op twee na laagste maximum in de satellietreeks.
De cyclus volgt de seizoenen op het zuidelijk halfrond: ijs bereikt doorgaans in september zijn maximum en in februari zijn minimum. Antarctica is een continent omringd door oceaan, waardoor grote winterse uitbreiding mogelijk is. Op warmere breedtegraden is dat ijs sterker blootgesteld aan zomerse smelt.
De meting gebruikt passieve microgolfsensoren die de natuurlijk door de aarde uitgezonden energie registreren. Het contrast tussen ijs en water maakt waarneming door wolken mogelijk. Doorlopende observaties zijn belangrijk om jaren te vergelijken; de reeks begon eind 1978.
Omvang en ijsoppervlakte zijn verschillende indicatoren. NSIDC telt voor de omvang de volledige oppervlakte van rastercellen met minstens 15% ijsconcentratie op. De ijsoppervlakte houdt rekening met het bedekte deel van elke cel. Een omvang van 17,59 miljoen km² betekent dus geen volledige ijsbedekking.
De officiële kaart toont 14 september, met de mediaan van 1981–2010 in geel. NASA beschrijft afnemende bedekking sinds 2016, afgewisseld met kleine oplevingen. Meerdere jaren volgen helpt blijvende veranderingen te onderzoeken zonder een seizoensmaximum met voortdurende groei te verwarren.
De NSIDC-mededeling van september benadrukte dat grote schommelingen rond de piek een betrouwbare vaststelling van de maximumdatum kunnen vertragen. NASA’s analyse behoudt de formulering van een waarschijnlijk maximum. De publicatie van vandaag betreft een septemberwaarneming; zij toont niet de huidige bedekking en neemt deze onzekerheid over het tijdstip niet weg.