Teghaza 001: een venster op de oude Marskorst
De in Mali gevonden meteoriet bevat mineralen van minstens 4,1 miljard jaar oud. Nieuwe analyses verbinden korstvorming met verandering door water.
RockGeo-redactie · Gepubliceerd op
Datum van de gebeurtenis: 29-10-2026 · Datum van de bron: 29-10-2026
Bronnen geraadpleegd op 01-11-2026, 15:03 GMT
NASA/JPL-Caltech · JPL Image Use Policy — use with credit
Een onderzoek onder leiding van Yang Liu van het Jet Propulsion Laboratory (JPL) beschrijft een zeldzaam fragment van de oude Marskorst: de meteoriet Teghaza 001. Het onderzoek, op 29 oktober 2026 aangekondigd door NASA/JPL en gepubliceerd in Science, onderzoekt een steen van ongeveer 800 g die in 2022 in de Sahara in Mali werd gevonden. De resultaten wijzen op een leeftijd van minstens 4,1 miljard jaar.
Onderzoekers van de University of New Mexico identificeerden de Marsherkomst door zuurstofisotopen met andere Marsmeteorieten te vergelijken. Het mengsel van stollingsmineralen registreert afkoelend magma en latere interactie met ondergronds water. De mineralogie komt ook overeen met orbitale waarnemingen van de zuidelijke hooglanden, maar bepaalt geen exacte herkomstlocatie.
UCLA meldt dat haar SIMS-ionenmicrosondelaboratorium de uranium-looddatering uitvoerde die de ouderdom vaststelde. De verklaring benadrukt mineralogie en geochemie die verschillen van eerdere Marsmonsters. Dit verruimt het beschikbare archief voor onderzoek naar de vroege planeetgeschiedenis, terwijl een apart artikel in Science Advances onderdelen van de oude hydrosfeer behandelt die in het gesteente bewaard bleven.
JPL beschrijft ook in-situ-rubidium-strontiumdatering, ontwikkeld door het team van François Tissot bij Caltech. De techniek analyseert afzonderlijke korrels in een doorsnede kleiner dan een vingernagel, zodat materiaal voor later onderzoek overblijft. Volgens het bericht vond verandering door water ongeveer 4,1 miljard jaar geleden plaats, wat eerdere vorming suggereert: vormings- en alteratieleeftijd vertegenwoordigen verschillende geologische fasen.
Het officiële beeld toont een doorsnede in gereflecteerd licht, gebruikt om mineralen vóór andere analyses te lokaliseren. Het is geen beeld van het Marsoppervlak. NASA’s documentatie onderscheidt stollingsmineralen, door schokken veranderde plagioklaas en fijne carbonaat-, sulfaat- en kleiverandering die op aarde ontstond. Niet elke zichtbare verandering moet dus aan Marswater worden toegeschreven. De schaal van 1 mm en het volledige kader zijn behouden om deze context te bewaren.