Ruby: kaarten onthullen lavagroei onder de oceaan
Metingen uit maart en juli 2026 vonden een nieuwe koepel bij de onderzeese vulkaan van de Marianen. Het USGS-verslag bevestigt geen huidige activiteit.
RockGeo-redactie · Gepubliceerd op
Datum van de gebeurtenis: 28-10-2026 · Datum van de bron: 28-10-2026
Bronnen geraadpleegd op 01-11-2026, 20:03 GMT
USGS / Hawaiian Volcano Observatory; ROV Little Hercules · Public Domain
Onderzeese vulkaan Ruby produceerde opnieuw lava zonder dat de activiteit op afstand werd herkend, volgens een USGS-analyse van 28 oktober 2026. Bill Chadwick van Oregon State University en collega’s vergelijken metingen uit maart en juli. Ruby ligt bij de Noordelijke Marianen, ongeveer 50 km noordnoordwestelijk van Saipan in de westelijke Stille Oceaan.
Het vertrekpunt was de explosieve uitbarsting van 14–15 september 2023. De signalen werden vastgelegd door seismometers in de Stille Oceaan en hydrofoons op Wake, meer dan 2.200 km verderop. Satellieten toonden twee dagen lang verkleurd water. De daaropvolgende stilte vertelde echter niet wat op de zeebodem doorging.
In maart 2026 bracht onderzoeksschip Thomas G. Thompson de vulkaan opnieuw in kaart met multibeamsonar. Het identificeerde eruptieafzettingen, aardverschuivingslittekens en een nieuwe krater van 700 bij 350 m. Vóór de explosie lag de top 175 m diep; de nieuwe kraterbodem lag 275 m onder die voormalige top. Dit hoogteverschil is niet hetzelfde als absolute diepte.
In juli onthulde een nieuwe meting van E/V Nautilus dat de bodem sinds maart ongeveer 110 m was gestegen. Directe waarnemingen met ROV Little Hercules vonden verse lava en bevestigden extrusie in plaats van alleen ophoping van ingestort materiaal. Kaartvergelijkingen situeerden de verandering op de kraterbodem, waar een lavakoepel was gegroeid.
Het NA180-expeditieverslag op Nautilus Live verklaart hoe de methoden elkaar aanvullen. Multibeamsonar documenteert morfologie en materiaalverplaatsing; de duik maakt onderzoek naar blootgelegde stratigrafie, vulkanische afzettingen en biologische en hydrothermale veranderingen mogelijk. Het voertuig biedt lokale waarnemingen om gemeten verschillen tussen kaarten van het onderzeese reliëf te interpreteren.
Groeven op breukvlakken in de koepellava werden geïnterpreteerd als waarschijnlijke aanwijzingen voor stapsgewijze scheurgroei bij langzame extrusie. De conclusie blijft begrensd door de metingen: tussen maart en juli 2026 was er activiteit, maar of die in juli nog doorging is niet vastgesteld. Het artikel bevestigt geen huidige uitbarsting of voortdurende bewaking; nieuwe bezoeken zijn nodig om de ontwikkeling te volgen.