Kīlauea: episode 55 eindigt na ongeveer zes uur lavafonteinen
Volgens USGS stopten de fonteinen op 17 oktober om 19:03 GMT. WATCH/ORANGE blijft gelden; gas, vulkanische fragmenten en hete lava blijven gevaarlijk.
RockGeo-redactie · Gepubliceerd op
Datum van de gebeurtenis: 17-10-2026, 19:03 GMT · Datum van de bron: 17-10-2026
Bronnen geraadpleegd op 17-10-2026, 20:01 GMT
USGS / Hawaiian Volcano Observatory — V3cam · Public Domain
Episode 55 van lavafonteinen op Kīlauea eindigde op 17 oktober 2026 om 19:03 GMT abrupt, meldt het USGS Hawaiian Volcano Observatory. Bericht 2026/H489 beschrijft ongeveer zes uur ononderbroken activiteit en handhaaft WATCH/ORANGE. Het einde betreft deze episode binnen de voortdurende Halemaʻumaʻu-uitbarsting, niet een verklaring dat de hele uitbarsting voorbij is.
Het eerste bericht 2026/H488 vermeldde een begin om 13:19 GMT. De fonteinen bereikten toen ongeveer 30–45 meter; het was onzeker of ze even hoog zouden worden als bij eerdere episodes. Dit getal beschrijft de beginfase en mag niet als maximum van de hele episode worden vermeld. Het slotbericht kondigt meer details aan in het volgende verslag.
Beide berichten plaatsen de eruptieopeningen en lavastromen binnen Halemaʻumaʻu in Hawaiʻi Volcanoes National Park. Ook nadat fonteinen stoppen kunnen waterdamp, koolstofdioxide en zwaveldioxide plaatselijk benedenwinds gevaarlijk blijven. SO₂ reageert in de atmosfeer en draagt bij aan vog, de nevel van vulkanische luchtvervuiling.
Het slotbericht noemt ook glasachtige fragmenten die door wind opnieuw kunnen worden verplaatst en lava die heet blijft en de volgende dagen langzaam kan bewegen. Instabiele kraterwanden, scheuren en steenslag blijven risico’s. Een fonteinenpauze geeft daarom geen toegang tot afgesloten gebieden en bewijst niet dat alle gevaren verdwenen zijn.
Voor inzicht in stromen en afzettingen combineert HVO veldwaarnemingen, onderzoek en voortdurende monitoring. De documentatie legt uit dat eerdere lavastromen en gedetailleerde digitale hoogtemodellen helpen lavawegen te voorspellen. Terrein en geologische geschiedenis samen ondersteunen het lezen van gevarenkaarten zonder één bericht tot een exacte voorspelling van de volgende eruptiefase te maken.